Parkour przebił się do szerszej świadomości na świecie dzięki filmom takim jak Yamakasi (2001) czy 13. Dzielnica (2004), jednak branża filmowa nie jest jedyną, która wpłynęła na popularność tego sportu. Gry wideo wykorzystywały motyw pokonywania od czasów takich gier jak Donkey Kong (1981) czy Super Mario Bros. (1985) i w najprostszym tłumaczeniu tym właśnie jest parkour – pokonywanie przeszkód pomiędzy punktem A i B w jak najefektywniejszy sposób.

Implementacja bardziej zaawansowanych mechanik związanych z poruszaniem się zaczęła się w takich grach jak Prince of Persia (2003) czy Assasin’s Creed (2007) i wtedy też zainteresowanie czym jest parkour generowane przez gry zaczęło znacznie rosnąć, choć nie mówiło się wtedy jeszcze o tych mechanikach poruszania się jako „parkour”. Sukces tych gier zachęcił branżę gier do dalszego eksperymentowania z wprowadzaniem parkour w grach, który okazał się świetną i satysfakcjonującą gracza częścią gry i nie tylko jako ciekawa forma przemieszczania się po świecie gry, ale też urozmaicenie walki. Deweloperzy udowodnili, że łączenie parkour z różnymi mechanikami walki sprawia, że gry stają się ciekawsze i tworzą interaktywną piaskownicę pozwalając graczowi na przechodzenie gry na różne sposoby. Gry, które mocno akcentowały swobodę i pozwalały na kreatywne podejście do rozgrywki pod względem walki i poruszania się to np. Dying Light (2015) lub już wcześniej wspomniane gry z serii Prince of Persia. Dying Light, gra stworzona przez polskie studio Techland jest umiejscowiona w świecie przejętym przez zombie i główny bohater dzięki swoim umiejętnościom poruszania się po obszarze przypominającym brazylijskie favele ma dużo większe szanse przeżycia. Gracz może wykonywać różne kombinacje skoków podczas biegu, by szybko się przemieszczać, między innymi takie z podstawowych technik jak gapy, caty, różnego rodzaju vaulty. Implementacja technik parkour do gry odbywała się we współpracy z Davidem Belle’m. Ten tytuł jest jednym z przykładów gier, gdzie parkour funcjonuje nie tylko jako mechanika gry, ale także wpływa na opowiadaną historię. Bohater gry w którego się wcielamy, dostaje misje, które może wykonać, dzięki temu jak utalentowany jest i jest to w trakcie opowiadania historii wspominane, także parkour jest częścią przedstawionego świata, a nie tylko zewnętrzną mechaniką przeznaczoną dla gracza.

Innym bardzo ważnym tytułem w rozwoju parkour w grach jest Mirror’s Edge (2008). Około połowa gry to czysty parkour. Podobnie jak w Dying Light parkour jest ważną częścią historii, tego kim nasza bohaterka jest i dlaczego wykonuje takie zadania jakie są jej powierzone w grze. W skrócie, główna bohaterka Faith Connors jest kurierką w świecie gdzie wszystko jest pod kontrolą państwa i jeśli ktoś chce przekazać bezpiecznie wiadomość, musi korzystać z pomocy kurierów. Miejsce w którym odbywa się gra to ogromna, nowoczesna metropolia z masą wieżowców. Innymi słowy, idealne miejsce dla traucera i nasza bohaterka od samego początku gry wykazuje się niezwykłym talentem do szybkiego i niezauważalnego przemieszczania się po dachach metropolii. Twórcy wypracowali system kolorystyki obszarów gier, tak aby odzwierciedlić sposób w jaki patrzy na świat Faith. Elementy otoczenia, które może wykorzystać do wspinaczki skoków widzi na czerwono, całkiem niezłe odwzorowanie tego jak osoby skaczące patrzą na świat.

Mirror’s Edge, zapoczątkował trend na parkour w grach pierwszoosobowych, Dying Light rozwinęło pomysł jako bardziej naturalny sposób poruszania się w fps’ach, aż dotarliśmy do punktu gdzie elementy parkour stały się wymaganą przez graczy mechaniką  w strzelankach. Takie tytuły jak Call of Duty, Playerunknown’s Battlegrounds, Titanfall i inne posiadają takie mechaniki, aby upłynnić sposób poruszania się gracza po mapie i zmniejszyć frustrację, gdy wyszkolona do walki postać w grze nie może przeskoczyć przez metrowy płotek.

Jeśli chodzi o słowo parkour i gry komputerowe, warto też wspomnieć o grze Minecraft. W popularnym tytule bardzo często są tworzone przez graczy mapy „typu parkour„, w których postać poruszająca się po platformach musi pokonać długie wymagające tory przeszkód, nie spadając w dół.

Społeczność gamingowa jest już dziś świadoma czym parkour jest i potrafi rozróżnić do pewnego stopnia rozróżnić zwykłe przemieszczanie się od poruszania się technikami parkour. Na pewno miało na to wpływ dalsza popularyzacja parkour na świecie poprzez inne źródła, ale też samo zrozumienie graczy czego wymagają od gry sprawia, że termin „parkour” zyskuje na popularności w społeczności graczy.

Na koniec zamieszczam kilka tytułów, które warto sprawdzić jeśli jest się graczem i fanem parkour:

  1. Seria gier Assasin’s Creed
  2. Mirror’s Edge 1 i 2
  3. Dying Light i niedługo mająca premierę 2 część
  4. Seria gier Prince of Persia
  5. Thief (reboot gry z 2014)
  6. Seria gier Uncharted
  7. Seria gier Tomb Raider
  8. Minecraft